ته نشینی

ته نشینی Reviewed by Admin on Jul 20Rating:

ته نشینی یکی از درجه های تصفیه است که در بسیاری از موارد قابل قبول نیست و به تصفیهء بیشتر نیاز است.ته نشینی فرایندی زمان بر است و در برخی مواقع زمان مورد نیاز برای آن عملی نیست.زمان ته نشینی به عوامل بسیاری بستگی دارد مانند:

  1. وزن ذره
  2. شکل ذره
  3. اندازهء ذره
  4. گرانروی و / یا مقاومت اصطکاکی آب، که تابعی از دما است.

برای محاسبهء این زمان قانون استکس وجود دارد: V=2662*(S1-S2)*D^2/z V=سرعت ته نشینی(فوت بر ثانیه) S1=چگالی ذره (lb/ft3) S2=چگالی سیال(lb/ft3) D=قطر ذره(in) z=گران روی(سانتی پواز) در این رابطه فرض می شود که ذرات کروی هستند، تحت فشار مقاومت چسبناکی نیستند و بار الکتریکی ندارند.و این قانون بدون این شرایط صحیح نیست.بیشتر ذرات جامد معلق کوچکتر از ۰٫۱mm در سطح آب بار الکتریکی منفی دارند.این بار منجر به دفع شدن ذرات از یکدیگر و پایداری بیشتر آن ودر نتیجه بیشتر شده زمان ته نشینی می شود.معمولاً برای خنثی سازی ذرات معلق و نتیجتاً بهتر کردن ته نشینی از مواد شیمیایی استفاده می شود. به این مواد شیمیایی در فرآین تصفیه منعقد کننده گفته می شود.و به عمل خنثی سازی ذرات منعقد سازی گویند.

منعقد ساز های غیر آلی

معمول ترین منعقد ساز ها عبارتند از: ۱٫سولفات آلومینیوم-Al2(SO4)3

۲٫سولفات آهن-Fe2(SO4)3

۳٫کلراید آهن-FeCl3

۴٫آلومینات سدیم-Na2AI204

مواد حاصل از این واکنش ها معمولاً نامحلول در آب اند.

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *